26 Kasım 2010 Cuma

ÖLMEYİ UNUTMUŞUM

Bundan tam bir hafta önceydi
Malesef yine o densiz ilham geldi,
Git dedim ,herşey senin yüzünden,
O beni çoktan unutmuştur,
Senin yüzünden ben onu unutamıyorum,
Eyvallah çekti,işin düşerse;
 Sakın medet umma benden deyip çekti gitti.
İlk günler tam da istediğim gibi sensiz ve sessiz,
İlk gün diyorumda kendimi aldatıyorum
O günün ilk üç saatinden bahsediyorum,
Ne yapacağımı bilemiyorum,çıldırıyorum
Baktım olmuyor yazmaktan başka çare bulunmuyor,
Umutsuzca bekledim ilham ağabeyi,
Gelmezsen gelme ben başımın çaresine bakarım
 Elime bir sprey aldım,sana layık tüm sokakları dolaştım,
Hissedebiliyorum güleceksin şimdi
Seninle ilk buluştuğumuz sokağa adını yazdım
Bir serseri,bir deli belki bir ipne gibi
Yalnız birşey öğrendim o anın gecesi,sakın unutma!
Yıllar önce ben seni o sokakta kalbime yazdım.
Gelelim ilham ağabeye
Çekip gittiği gün emekli olmuştur sandım,
Meğer hemen iş aramaya koyulmuş,bulmuşta,
Çırak olmuş bir mermer ustasına
Becerememiş,pek kavrayamamış olsa gerek işi.
Usta demiş bu son işi ben yapayım ve ayrılayım.
O son işe bakıldığında baya ehli olmuş aslında.
İşte o son son iş;
Enine kırk boyuna doksan santim bir mermer
Sevgili ağabeyim mermere hem yazar hem söyler,
Bir merhumun ismi yazılan,mezartaşı ustası olmuş anlaşılan
Merhumun adı altında benim doğum tarihim yazıyor
 Ne tesadüf değil mi merhum tertip çıkıyor,
Ölüm tarihine bakıyorum da seni unuttuğum güne denk geliyor
Son kez ilham abiye soruyorum;'bu son işin değil mi?'
Evet diyor bu seninle olan son işim son görevim,
Ne şanslıyım değil mi söyle ne kadar şanslıyım
Seni unutayım derken ölmeyi unutmuşum ben...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder